Jumm… Jumm… Orange
Op weg naar de Brother Islands begon het avontuur al. De sfeer zat er direct in en ik kon mijn enthousiasme niet bedwingen 😉
Lang geleden, toen ik net mijn Advanced Open Water Diver-brevet had gehaald, wilde ik op avontuur. Dus boekte ik een trip op een live-aboard. Alle gasten, behalve ik, waren Britten en behoorlijk ervaren duikers. We gingen naar de Brothers-eilanden en onderweg begonnen we een geweldige tijd te hebben. Ik was zo enthousiast 😉
Die eerste dag hebben we veel gereisd, twee duiken gemaakt en veel tijd gehad om alle mensen aan boord te leren kennen. Terwijl we in de salon zaten, las een van de andere gasten een artikel in 'Diver' met de titel 'Jumm, jumm yellow'. Het ging over haaien en we stonden op het punt om met The Brothers te gaan duiken met haaien, dus we waren allemaal geïnteresseerd. Het verhaal ging over hoe haaien slechts een selectie kleuren kunnen zien, net als katten. En dat geel is eigenlijk een van de kleuren die ze het beste zien.
Dit was rond het jaar 2000 en in die tijd hadden we nog allerlei kleuren in onze pakken. De mijne was feloranje met een beetje geel. En door dat oranje ontstond de grap 'jumm jumm Orange'.
Toen we bij de Brothers aankwamen, was de nacht al gevallen. De meesten gingen vroeg naar bed, maar ik was zo enthousiast over het haaienduiken de volgende dag, dat ik niet wilde slapen. Dus bleef ik op het zonnedek genieten van een biertje. De kapitein was op het duikdek, met de lichten aan, aan het vissen met één lijn. Hij gooide hem uit en haalde hem snel binnen. Zoiets had hij nog nooit gezien. Hij ving een makreel, haalde hem naar het dek en haakte hem netjes aan de lijn. Hij gooide hem weer uit en haalde hem razendsnel binnen, terwijl hij een gigantische barracuda ving. WOW.
"Ik vroeg hem waarom hij de lijn zo snel binnenhaalde?" En hij antwoordde: "Zo ik vang alleen maar barracuda's."
Omdat ik blond was, begreep ik niet helemaal waar hij het over had, dus de kapitein liet het me zien. Hij gooide nog een lijn uit, zonder aas, en kort daarna ving hij nog een makreel. Toen haakte hij opnieuw, gooide de makreel uit en haalde hem binnen, niet zo snel maar dit keer langzaam. Ik keek naar het water, op het zonnedek, met mijn benen over de rand bungelend. En plotseling was daar hij, uit de diepte komend en in volle lengte uit het water springend. Met de makreel had de kapitein een barracuda gevangen. En die barracuda was aan het vechten, want hij zat aan de lijn. En dat trok de aandacht van een zijdehaai die de barracuda probeerde te vangen. En de zijdehaai sprong een meter of twee achter de boot uit het water. WHAA, dat schrok me de tering hahaha.
De volgende dag, toen ik wakker werd, was het nog steeds donker buiten. De zon stond op het punt op te komen en in mijn bikini en handdoek pakte ik een kop thee en ging op het dek zitten. Ik hoorde iets in het water, maar kon niets zien. Dus toen die Egyptische zon opkwam, als een vuurbal die de lucht in werd gegooid, zag ik wat ik hoorde. Diezelfde zijdehaaien die rond de boot cirkelden. GEWELDIG. Ik ga zo voor het eerst met haaien duiken, ik was doodsbang!
Terwijl ik naar beneden ging, keek ik in het blauw. Ik zag deze vlek verschijnen, een haai met een enorm lange staart, een voshaai. Wat een prachtig dier, ik zag hem langs me heen zwemmen. Maar toen draaide hij zich om en ging weer voorbij, en weer en weer. Langzaam kwam dit dier dichterbij en ik werd steeds nerveuzer. Ik nam grote slokken uit mijn aquarium en dacht: ik moet dicht bij het rif blijven en dieper dan de haai. Uiteindelijk kwam deze schoonheid misschien wel twee meter bij me vandaan. WOW!
Na de duik liep ik naar een van de andere dames aan boord. Ik vroeg haar naar de 'jumm jumm oranje grappen'. Ze antwoordde dat ze grappig waren, maar eigenlijk niet zomaar grapjes. Ze zei dat ze de hele week met haar vrienden achter me aan wilde duiken, omdat er om de een of andere reden steeds een voshaai achter me opdook. Jeetje... ik had hem nog nooit gezien. Ze vertelde me dat deze haai een vlek op zijn lichaam had. En toen ze het beschreef, besefte ik dat dit precies de haai was die ik had gezien, hahaha...
Natuurlijk weet ik nu dat er geen reden is om zo bang te zijn voor haaien. We staan niet op hun menu, maar ze zouden net zo geïnteresseerd in ons kunnen zijn als wij in hen. Maar sinds die duik houd ik alles om me heen goed in de gaten. En sindsdien ben ik onder de indruk van deze fantastische dieren, en vooral van het live-aboard duiken.
